เรื่องเล่าจากนักเทควันโดไทย บนเวทีนานาชาติ
เรื่องเล่าจากนักเทควันโดไทย บนเวทีนานาชาติ เมื่อพูดถึงเทควันโดในระดับนานาชาติ ชื่อของนักเทควันโดไทยได้กลายเป็นที่ยอมรับในสายตาแฟนกีฬาทั่วโลก จากประเทศที่เคยถูกมองว่าเป็นรองมหาอำนาจอย่างเกาหลีหรือยุโรป วันนี้นักกีฬาไทยสามารถยืนอยู่บนโพเดียมเดียวกับยอดนักสู้ของโลกได้อย่างภาคภูมิ 1. “ระเบียบวินัยเหล็ก” ภายใต้รอยยิ้ม นักกีฬาไทยหลายคนเล่าตรงกันว่า การฝึกซ้อมในแคมป์ทีมชาติไทย (โดยเฉพาะภายใต้การดูแลของโค้ชเช) คือ “นรกที่สวยงาม” นักกีฬาต้องตื่นตั้งแต่ตี 5 เพื่อวิ่งและซ้อมหนักจนถึงค่ำ ความสำเร็จของไทยไม่ได้มาจากพรสวรรค์เพียงอย่างเดียว แต่มาจากความอดทนต่อความล้าสะสมปีแล้วปีเล่า จนร่างกายสามารถตอบโต้ได้โดยสัญชาตญาณเมื่ออยู่บนเวที 2. “เทควันโดสไตล์ไทย” ที่คู่ต่อสู้จับทางยาก ในยุโรปหรือเกาหลีใต้ นักกีฬาไทยถูกขนานนามว่ามี “เท้าที่ไวและพริ้วไหว” นักกีฬาไทยไม่ได้เน้นแค่พละกำลังปะทะเหมือนนักกีฬาตะวันตก แต่เราใช้ความคล่องตัวและการหลอกล่อที่คล้ายกับพื้นฐาน “มวยไทย” มาประยุกต์ใช้ในการชิงจังหวะเตะ ซึ่งเป็นจุดที่นักกีฬาไทยได้รับคำชมจากทั่วโลกเสมอว่า “แทงแข้งได้แม่นยำ” ราวกับจับวาง 3. วินาทีบีบหัวใจ: การชิงไหวชิงพริบในยกสุดท้าย เรื่องเล่าที่ตื่นเต้นที่สุดคือการแข่งขันที่คะแนนสูสีในยกที่ 3 นักกีฬาไทยมักจะถูกฝึกมาให้ “นิ่ง” แม้แต้มจะตามหลัง ตัวอย่างเช่น ในโอลิมปิกหรือชิงแชมป์โลกที่ผ่านมา นักกีฬาไทยหลายคนสร้างปาฏิหาริย์ใน 5 วินาทีสุดท้าย ด้วยการ “เตะหัว” (Head